• Postępowanie egzekucyjne zostało umorzone. Czy komornik może prowadzić kolejne postępowanie egzekucyjne na podstawie tego samego tytułu wykonawczego?

    Tak. Zgodnie z art. 826 kpc umorzenie postępowania egzekucyjnego nie pozbawia wierzyciela możności wszczęcia ponownej egzekucji, chyba że z innych przyczyn egzekucja jest niedopuszczalna. Oznacza to, iż wierzyciel, jeśli egzekucja jest dopuszczalna, ma prawo złożyć wniosek o wszczęcie kolejnego postępowania egzekucyjnego na podstawie tego samego tytułu wykonawczego. Należy zauważyć, iż przedawnienie po każdym kolejnym umorzeniu rozpoczyna swój bieg na nowo.

  • Kiedy dług się przedawnia? W jaki sposób mogę podnieść zarzut przedawnienia?

    Z zastrzeżeniem wyjątków wskazanych w Kodeksie Cywilnym roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu. Po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia. Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata.

    Jednakże roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego rodzaju albo orzeczeniem sądu polubownego, jak również roszczenie stwierdzone ugodą zawartą przed sądem albo przed sądem polubownym albo ugodą zawartą przed mediatorem i zatwierdzoną przez sąd, przedawnia się z upływem lat dziesięciu, chociażby termin przedawnienia roszczeń tego rodzaju był krótszy. Jeżeli stwierdzone w ten sposób roszczenie obejmuje świadczenia okresowe, roszczenie o świadczenia okresowe należne w przyszłości ulega przedawnieniu trzyletniemu. Terminy przedawnienia nie mogą być skracane ani przedłużane przez czynność prawną.

    Bieg przedawnienia przerywa się:

    1)    przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia;

    2)    przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje;

    3)    przez wszczęcie mediacji.

    Po każdym przerwaniu przedawnienia biegnie ono na nowo.

    Zarzut przedawnienia w toku postępowania egzekucyjnego może zostać podniesiony jedynie w trybie tzw. powództwa przeciwegzekucyjnego na podstawie art. 840 § 1 pkt 2 kpc. Przepis ten stanowi, iż dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części albo ograniczenia, jeżeli po powstaniu tytułu egzekucyjnego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane.  Do czasu rozstrzygnięcia powództwa komornik obowiązany jest prowadzić postępowanie egzekucyjne.

  • Czy komornik zawiadamiając dłużnika o wszczęciu egzekucji może jednocześnie dokonać zajęć?

                Tak. Przy pierwszej czynności egzekucyjnej doręcza się dłużnikowi zawiadomienie o wszczęciu egzekucji, z podaniem treści tytułu wykonawczego i wymienieniem sposobu egzekucji oraz z pouczeniem o możliwości, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności, a także sporządzony przez organ egzekucyjny odpis tytułu wykonawczego albo zweryfikowanego przez komornika dokumentu, jeśli tytułem egzekucyjnym jest orzeczenie wydane w elektronicznym postępowaniu upominawczym.

    Oznacza to, że komornik ma obowiązek zawiadomić dłużnika o wszczęciu postępowania w chwili dokonywania pierwszej czynności egzekucyjnej w sprawie – a więc takiej, która rozpoczyna egzekucję. W przypadku egzekucji świadczeń pieniężnych czynnością tą najczęściej będzie zajęcie określonego składnika majątku dłużnika.

  • Czy komornik może skierować egzekucję do kilku składników majątku dłużnika (rachunek bankowy, wynagrodzenie, emerytura, renta) jednocześnie?

                Tak. Wierzyciel, który jest dysponentem postępowania egzekucyjnego, składając wniosek o wszczęcie egzekucji wskazuje komornikowi sposób egzekucji (art. 797 § 1 kpc). Stosownie do treści art. 799 § 1 kpc wierzyciel może w jednym wniosku wskazać kilka sposobów egzekucji przeciwko temu samemu dłużnikowi, a komornik, będąc związany wnioskiem wierzyciela zobowiązany jest skierować egzekucję zgodnie ze sposobem wskazanym przez wierzyciela. Wynika z tego, że jeżeli wierzyciel wskaże jako sposoby egzekucji, np. wynagrodzenie za pracę dłużnika i wierzytelność z rachunku bankowego, komornik kieruje egzekucję do tych składników majątku.      Tytuł wykonawczy stanowi podstawę do prowadzenia egzekucji o całe objęte nim roszczenie i ze wszystkich części majątku dłużnika, chyba że z treści tytułu wynika co innego.

     

  • Czy komornik może zająć rachunek bankowy prowadzony na rzecz dłużnika i osób trzecich?

                Tak. Kwestię tę regulują dwa przepisy kodeksu postępowania cywilnego, mianowicie stosownie do treści art. 8911 § 1 kpc na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przeciwko dłużnikowi można zająć wierzytelność z rachunku wspólnego prowadzonego dla dłużnika i osób trzecich. Dalsze czynności egzekucyjne prowadzone będą do przypadającego dłużnikowi udziału w rachunku wspólnym stosownie do treści umowy regulującej prowadzenie rachunku, którą dłużnik obowiązany jest przedłożyć komornikowi w terminie tygodnia od daty zajęcia. Przepisy o wyjawieniu majątku stosuje się odpowiednio. Jeżeli umowa nie określa udziału w rachunku wspólnym albo gdy dłużnik nie przedłoży umowy, domniemywa się, że udziały są równe. Po ustaleniu udziału dłużnika zwalnia się pozostałe udziały od egzekucji. Kwestię zajęcia rachunku wspólnego małżonków reguluje natomiast art. 8912 § 1 kpc na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przeciwko dłużnikowi pozostającemu w związku małżeńskim można prowadzić egzekucję z rachunku wspólnego dłużnika i jego małżonka.

  • Z czego wynikają koszty postępowania egzekucyjnego?

    Do kosztów postępowania egzekucyjnego zalicza się opłata egzekucyjna, którą komornik ściąga od dłużnika wraz z egzekwowanym roszczeniem oraz wydatki ponoszone przez komornika w toku postępowania egzekucyjnego. Koszty w toku prowadzonego postępowania mogą się zmieniać i komornik o kosztach postępowania egzekucyjnego orzeka zawsze w postanowieniu kończącym postępowanie. Co do zasady koszty postępowania egzekucyjnego, niezależnie od jego wyniku, ponosi dłużnik.

    Kwestię opłaty egzekucyjnej ustawodawca uregulował w art. 49 Ustawy o komornikach sądowych i egzekucji. Art. 49 ust. 1 wskazuje, iż w sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych, z którymi najczęściej spotykają się dłużnicy w sprawach prowadzonych przez komorników, komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 15% wartości wyegzekwowanego świadczenia, jednak nie niższej niż 1/10 i nie wyższej niż trzydziestokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego. Jednakże w przypadku wyegzekwowania świadczenia wskutek skierowania egzekucji do wierzytelności z rachunku bankowego, wynagrodzenia za pracę, świadczenia z ubezpieczenia społecznego jak również wypłacanych na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zasiłku dla bezrobotnych, dodatku aktywizacyjnego, stypendium oraz dodatku szkoleniowego, komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 8% wartości wyegzekwowanego świadczenia, jednak nie niższej niż 1/20 i nie wyższej niż dziesięciokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego.

    Art. 39 ust. 1  Ustawy o komornikach sądowych i egzekucji stanowi natomiast, iż komornikowi należy się zwrot wydatków gotówkowych poniesionych w toku egzekucji tylko w zakresie określonym ustawą. Wydatkami tymi komornik również co do zasady obciąża dłużnika. Art. 39 ust. 2 enumeratywnie wymienia wydatki, których zwrot należy się komornikowi i są to:

    1) należności biegłych;

    2) koszty ogłoszeń w pismach;

    3) koszty transportu specjalistycznego, przejazdu poza miejscowość, która jest siedzibą komornika, przechowywania i ubezpieczania zajętych ruchomości;

    4) należności osób powołanych, na podstawie odrębnych przepisów, do udziału w czynnościach;

    5) koszty działania komornika, o których mowa w art. 8 ust. 11, poza terenem rewiru komorniczego;

    6) koszty doręczenia środków pieniężnych przez pocztę lub przelewem bankowym;

    7) koszty uzyskiwania informacji niezbędnych do prowadzenia postępowania egzekucyjnego lub wykonania postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia;

    8) koszty doręczenia korespondencji, za wyjątkiem kosztów doręczenia stronom zawiadomienia o wszczęciu egzekucji bądź postępowania zabezpieczającego.

  • Jak obliczana jest wysokość opłaty egzekucyjnej?

    Art. 49 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych egzekucji stanowi, iż w sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 15% wartości wyegzekwowanego świadczenia, jednak nie niższej niż 1/10 i nie wyższej niż trzydziestokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego. Jednakże w przypadku wyegzekwowania świadczenia wskutek skierowania egzekucji do wierzytelności z rachunku bankowego, wynagrodzenia za pracę, świadczenia z ubezpieczenia społecznego jak również wypłacanych na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zasiłku dla bezrobotnych, dodatku aktywizacyjnego, stypendium oraz dodatku szkoleniowego, komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 8% wartości wyegzekwowanego świadczenia, jednak nie niższej niż 1/20 i nie wyższej niż dziesięciokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego. W sprawach tych komornik ściąga opłatę od dłużnika proporcjonalnie do wysokości wyegzekwowanego świadczenia.

    Zgodnie z ustawą, podstawą obliczania opłat jest przeciętne wynagrodzenie miesięczne, obecnie (2014r.) kwota ta wynosi 3.191,93 zł – zatem minimalna wysokość opłaty wynosi odpowiednio:

    • 319,19zł w przypadku opłaty 15%
    • 159,60zł w przypadku opłaty 8%.

                Warto dodać, iż opłata nie jest naliczana od kosztów zastępstwa prawnego w egzekucji, spłaty zaliczki oraz kosztów toczącego się postępowania.

  • Kiedy dłużnik może wnosić o zawieszenie lub umorzenie postępowania?

    Organ egzekucyjny umorzy postępowanie w całości lub części na wniosek:

    1)    jeżeli tego zażąda wierzyciel; jednakże w sprawach, w których egzekucję wszczęto z urzędu lub na żądanie uprawnionego organu, wniosek wierzyciela o umorzenie postępowania wymaga zgody sądu lub uprawnionego organu, który zażądał wszczęcia egzekucji;

    2)    jeżeli prawomocnym orzeczeniem tytuł wykonawczy został pozbawiony wykonalności albo orzeczenie, na którym oparto klauzulę wykonalności zostało uchylone lub utraciło moc;

    3)    jeżeli egzekucję skierowano przeciwko osobie, która według klauzuli wykonalności nie jest dłużnikiem i która sprzeciwiła się prowadzeniu egzekucji, albo jeżeli prowadzenie egzekucji pozostaje z innych powodów w oczywistej sprzeczności z treścią tytułu wykonawczego;

    • jeżeli wierzyciel jest w posiadaniu zastawu zabezpieczającego pełne zaspokojenie egzekwowanego roszczenia, chyba że egzekucja skierowana jest do przedmiotu zastawu;
    • jeżeli, w wypadku egzekucji prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego w postaci zaopatrzonego w klauzulę wykonalności tytułu egzekucyjnego, o którym mowa w art. 11531, tj. orzeczenia sądów państw członkowskich Unii Europejskiej, ugody zawartej przed takimi sądami lub zatwierdzonej przez takie sądy oraz dokumentu urzędowego sporządzonego w państwach członkowskich Unii Europejskiej, opatrzonego w tych państwach zaświadczeniem europejskiego tytułu egzekucyjnego, z którego wynika, że tytuł nie jest już wykonalny.

    Umorzenie postępowania egzekucyjnego nie pozbawia wierzyciela możności wszczęcia ponownej egzekucji, chyba że z innych przyczyn egzekucja jest niedopuszczalna.

     

    Zgodnie z art. 820 kpc organ egzekucyjny zawiesza postępowanie na wniosek wierzyciela. Na wniosek dłużnika postępowanie ulega zawieszeniu, jeżeli sąd uchylił natychmiastową wykonalność tytułu lub wstrzymał jego wykonanie albo dłużnik złożył zabezpieczenie konieczne według orzeczenia sądowego do zwolnienia go od egzekucji.

    Według art. 8203 kpc komornik zawiesza na wniosek dłużnika postępowanie prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego w postaci zaopatrzonego w klauzulę wykonalności wyroku zaocznego, nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu nakazowym, upominawczym albo elektronicznym postępowaniu upominawczym, jeżeli dłużnik przedstawi zaświadczenie wydane przez sąd albo referendarza sądowego, w którym stwierdzono, że wyrok zaoczny lub nakaz zapłaty został uznany za doręczony na oznaczony adres w trybie tzw. podwójnej awizacji, z którego wynika, że wyrok zaoczny lub nakaz zapłaty został doręczony na inny adres aniżeli miejsce zamieszkania dłużnika ustalone w postępowaniu egzekucyjnym. Dłużnik nie ma obowiązku przedstawienia takiego zaświadczenia, jeżeli okoliczności, które mają być nim stwierdzone wynikają z dokumentu weryfikującego istnienie orzeczenia wydanego w elektronicznym postępowaniu upominawczym.

    Komornik podejmie na wniosek wierzyciela postępowanie zawieszone na podstawie  art. 8203 kpc jeżeli sąd lub referendarz sądowy, przed którym sprawa się toczyła albo się toczy, stwierdzi, że doręczenie wyroku zaocznego lub nakazu zapłaty było prawidłowe, albo – w razie ponownego doręczenia – że upłynął termin do wniesienia środka zaskarżenia, chyba że zachodzi inna podstawa zawieszenia postępowania albo postępowanie podlega umorzeniu. W tym celu sąd albo referendarz sądowy wydaje, na posiedzeniu niejawnym, na wniosek wierzyciela odpowiednie zaświadczenie.

    Należy jednak pamiętać, iż zawieszenie postępowania egzekucyjnego w przypadku art. 8203 kpc nie wyłącza możliwości podejmowania przez komornika czynności mających na celu wykonanie w przyszłości tytułu wykonawczego, nie wyłączając zajęcia majątku dłużnika.

  • Z czego wynika zadłużenie?

    Zgodnie z art. 804 kpc komornik nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Oznacza to, że komornikowi nie wolno oceniać zarzutów o charakterze merytorycznym, dotyczących istnienia obowiązku stwierdzonego w tytule wykonawczym.

    Komornik bada tytuł wykonawczy jedynie pod względem formalnym. Sprawdza zatem, czy pochodzi on od organu uprawnionego do wydania tytułów egzekucyjnych oraz czy został zaopatrzony w klauzulę wykonalności.

    Komornik nie posiada informacji z czego wynika zadłużenie gdyż wierzyciel nie ma obowiązku składania dokumentów, na podstawie których został wydany tytuł wykonawczy.

  • Jaki jest obszar działania Komornika Sądowego?

    Komornik działa na obszarze swojego rewiru komorniczego (właściwość miejscowa Sądu przy którym działa Komornik). Komornik Sądowy Jacek Bogiel jest organem właściwym do wszczęcia i prowadzenia egzekucji przeciwko dłużnikom mającym swoje siedziby albo miejsca zamieszkania na obszarze właściwości Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli.

    Jednakże, wierzyciel może skorzystać z prawa wyboru Komornika na podstawie art. 8 ust. 5 u.k.s.e. Komornik wybrany przez wierzyciela działa poza obszarem swojego rewiru komorniczego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyjątkiem spraw o egzekucję z nieruchomości oraz spraw, w których przepisy o egzekucji z nieruchomości stosuje się odpowiednio.

  • Jakich dokumentów potrzebuję żeby wszcząć postępowanie egzekucyjne?

    Komornik wszczyna postępowanie egzekucyjne na wniosek wierzyciela. Stosownie do treści art. 797 § 1 k.p.c. we wniosku  należy wskazać świadczenie, które ma być spełnione, oraz sposób egzekucji. Do wniosku lub żądania należy dołączyć tytuł wykonawczy. Tytułem wykonawczym jest tytuł egzekucyjny (orzeczenie sądu lub referendarza,  akt notarialny, inne orzeczenia, ugody i akty, które z mocy ustawy podlegają wykonaniu w drodze egzekucji sądowej) zaopatrzone w klauzulę wykonalności.

    Ponadto, wierzyciel, dokonując wyboru komornika na podstawie art. 8 ust. 5 u.k.s.e., składa wraz z wnioskiem o wszczęcie egzekucji oświadczenie na piśmie, że korzysta z prawa wyboru komornika.

    Wniosek o wszczęcie egzekucji może złożyć za wierzyciela pełnomocnik. W tym celu, dodatkowo wymaganym dokumentem jest pełnomocnictwo w oryginale lub jego uwierzytelniony odpis.

    Osoba uprawniona do reprezentacji spółki prawa handlowego obowiązana jest do wniosku egzekucyjnego załączyć informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z rejestru KRS.

    Pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego.

    Link do strony internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości za pośrednictwem, której można pobrać informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z rejestru: Kliknij tutaj

  • Komu przysługuje świadczenie z funduszu alimentacyjnego?

    Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują:

    • osobie uprawnionej do ukończenia przez nią 18 roku życia,
    • albo w przypadku gdy uczy się w szkole lub szkole wyższej do ukończenia przez nią 25 roku życia,
    • albo w przypadku posiadania orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności – bezterminowo.

    Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty 725 zł.

  • Kiedy świadczenia z funduszu alimentacyjnego nie przysługują?

    Świadczenia z funduszu alimentacyjnego nie przysługują, jeżeli osoba uprawniona:

    • została umieszczona w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie lub w pieczy zastępczej;
    • zawarła związek małżeński.
  • W jakiej wysokości fundusz alimentacyjny wypłaca świadczenie?

    Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują w wysokości bieżąco ustalonych alimentów, jednakże nie wyższej niż 500 zł.

  • Gdzie złożyć wniosek o ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego?

    Wniosek składa się w urzędzie gminy lub miasta właściwym ze względu na miejsce zamieszkania osoby uprawnionej.

Masz jakieś pytania? Prosimy o kontakt

Imię i nazwisko (wymagane)

Adres email (wymagane)

Temat

Treść wiadomości